Aby pozyskać inwestora do firmy, trzeba określić, ile kapitału jest potrzebne, wykazać, na czym przedsiębiorstwo zarabia lub będzie zarabiać, znaleźć inwestorów zainteresowanych danym modelem biznesowym i uzgodnić warunki współpracy. Sama obiecująca idea zwykle nie wystarcza. Inwestor musi rozumieć, jakie ryzyko podejmuje i w jaki sposób jego zaangażowanie może przełożyć się na wzrost wartości firmy.
Pozyskanie inwestora to również decyzja właścicielska. W zamian za finansowanie przedsiębiorca może oddać część udziałów i zgodzić się na określone prawa nowego wspólnika. Dlatego przed rozpoczęciem rozmów warto sprawdzić, czy inwestycja kapitałowa rzeczywiście jest najlepszym rozwiązaniem.
Kiedy warto szukać inwestora do firmy?
Inwestor jest szczególnie przydatny wtedy, gdy firma ma realną możliwość wzrostu, ale potrzebuje kapitału, aby szybciej rozwinąć produkt, zwiększyć sprzedaż, zbudować zespół lub wejść na nowe rynki.
Załóżmy, że przedsiębiorstwo opracowało oprogramowanie, zdobyło pierwszych płacących klientów i widzi zainteresowanie kolejnych firm. Aby obsłużyć większą liczbę zamówień, musi jednak zatrudnić programistów i rozbudować sprzedaż. Zewnętrzny kapitał może pomóc sfinansować ten etap bez konieczności czekania, aż firma zgromadzi wystarczającą nadwyżkę z bieżącej działalności.
Inaczej wygląda sytuacja przedsiębiorstwa, które od kilku miesięcy traci klientów, nie potrafi utrzymać marży i szuka pieniędzy wyłącznie na pokrywanie kolejnych strat. Nowy inwestor nie rozwiąże automatycznie problemów z ofertą, kosztami czy sposobem zarządzania.
Przed rozpoczęciem poszukiwań odpowiedz sobie na trzy pytania:
- Co konkretnie firma osiągnie dzięki dodatkowemu kapitałowi?
- Dlaczego nie może osiągnąć tego w rozsądnym czasie z własnych środków?
- Czy przewidywana korzyść uzasadnia oddanie części własności lub kontroli?
Jeśli nie potrafisz wskazać mierzalnego rezultatu inwestycji, najpierw dopracuj plan rozwoju.
Inwestor, kredyt czy dotacja?
Nie każde zewnętrzne finansowanie oznacza pozyskanie inwestora. Mechanizmy te różnią się kosztami, zobowiązaniami i wpływem na własność przedsiębiorstwa.
| Forma finansowania | Co otrzymuje finansujący? | Główne ograniczenie |
|---|---|---|
| Inwestycja kapitałowa | Udziały lub akcje oraz prawa wynikające z umowy | Dotychczasowi właściciele oddają część własności i potencjalnie wpływu na decyzje |
| Kredyt lub pożyczka | Prawo do spłaty kapitału na ustalonych warunkach, zwykle z wynagrodzeniem | Firma musi obsługiwać zadłużenie, także wtedy, gdy sprzedaż jest niższa od planowanej |
| Dotacja | Zasadniczo nie obejmuje udziałów, ale finansowanie podlega warunkom programu | Ograniczenia dotyczące kwalifikowalności wydatków, realizacji projektu i rozliczeń |
Dla firmy o przewidywalnych przepływach pieniężnych kredyt może być korzystniejszy niż sprzedaż udziałów. Dla młodego startupu, który jeszcze nie generuje stabilnych wpływów, inwestor kapitałowy może być bardziej odpowiedni.
W Polsce dostępne są również programy wsparcia przedsiębiorczości prowadzone między innymi przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości. Dostępność środków zależy jednak od aktualnych naborów i warunków konkretnego programu.
1. Oblicz, ile kapitału potrzebujesz
Prośba o finansowanie powinna wynikać z planu, a nie z kwoty, która wydaje się atrakcyjna.
Zacznij od ustalenia, co firma ma osiągnąć po otrzymaniu pieniędzy. Może to być wypuszczenie produktu na rynek, zwiększenie liczby aktywnych klientów, uruchomienie sprzedaży za granicą albo osiągnięcie dodatnich przepływów pieniężnych.
Następnie policz koszty potrzebne do realizacji tego celu. Uwzględnij wynagrodzenia, technologię, pozyskiwanie klientów, koszty administracyjne i zobowiązania. Od planowanych wydatków odejmij realistycznie prognozowane wpływy gotówkowe.
Nie opieraj budżetu wyłącznie na rachunku zysków i strat. Firma może wykazywać przychody, a mimo to nie mieć pieniędzy na bieżące płatności, na przykład z powodu odroczonych terminów zapłaty.
Przykład obliczenia potrzebnej inwestycji
Załóżmy, że spółka rozwijająca oprogramowanie planuje 12 miesięcy intensywnego rozwoju. Jej prognozowany miesięczny niedobór gotówki po uwzględnieniu bieżących wpływów i kosztów operacyjnych wynosi 45 000 zł.
| Pozycja | Kwota |
|---|---|
| Niedobór gotówki przez 12 miesięcy, 45 000 zł × 12 | 540 000 zł |
| Jednorazowe prace rozwojowe nieuwzględnione w miesięcznych kosztach | 210 000 zł |
| Rezerwa na odchylenia od planu | 150 000 zł |
| Łączne zapotrzebowanie | 900 000 zł |
To przykład hipotetyczny, a nie informacja o przeciętnym koszcie rozwoju startupu w Polsce. W rzeczywistym budżecie nie wolno liczyć tego samego wydatku dwa razy.
Kwota 900 000 zł ma sens tylko wtedy, gdy plan pokazuje również, co firma osiągnie dzięki tym środkom. Po roku powinna móc przedstawić konkretny rezultat, na przykład działający produkt, potwierdzony popyt lub sprzedaż pozwalającą finansować dalszą działalność.
Przygotuj też wariant ostrożny. Sprawdź, co stanie się, jeśli sprzedaż będzie o 20% niższa od zakładanej albo wdrożenie produktu opóźni się o trzy miesiące. Są to założenia do analizy scenariuszy, nie prognoza rynku.
Rezultatem tego etapu powinien być budżet inwestycji, plan przepływów pieniężnych i lista celów, które zostaną osiągnięte dzięki finansowaniu.
2. Przygotuj firmę do oceny przez inwestora
Inwestor będzie chciał zrozumieć, jak działa przedsiębiorstwo, co świadczy o jego potencjale i jakie ryzyko wiąże się z transakcją.
Zakres potrzebnych danych zależy od etapu rozwoju firmy. Od startupu z prototypem trudno wymagać kilkuletniej historii sprzedaży. Z kolei dojrzała spółka nie powinna zastępować wyników finansowych ogólną opowieścią o perspektywicznym rynku.
Sprawdź model biznesowy
Wyjaśnij, kto płaci za produkt lub usługę, z jaką częstotliwością i dlaczego wybiera właśnie twoją firmę.
Przedstaw podstawowe dane odpowiednie dla danego modelu biznesowego:
- W firmie usługowej: przychody, marżę, powtarzalność zleceń, wykorzystanie zespołu i koncentrację sprzedaży na największych klientach.
- W e-commerce: marżę po uwzględnieniu istotnych kosztów zmiennych, zwroty, koszt pozyskania klienta i częstotliwość ponownych zakupów.
- W SaaS: przychód powtarzalny, utrzymanie klientów, rezygnacje z abonamentów, koszt pozyskania klienta i ekonomikę obsługi.
- W startupie przed pierwszą sprzedażą: wyniki testów produktu, rozmów z klientami, pilotaży i inne dowody zainteresowania rozwiązaniem.
Nie pokazuj metryk bez kontekstu. Na przykład niski koszt pozyskania klienta niewiele mówi, jeśli klient szybko rezygnuje albo jego obsługa pochłania większość przychodu.
Uporządkuj finanse i dokumenty
Przygotuj aktualne dane finansowe, zestawienie zobowiązań, prognozę przepływów pieniężnych oraz informacje o strukturze własnościowej.
Sprawdź również, czy spółka ma odpowiednie prawa do oprogramowania, projektów, znaków towarowych i innych składników wykorzystywanych w działalności. Jeśli produkt powstał przy współpracy z wykonawcami zewnętrznymi, sposób nabycia lub korzystania z praw powinien wynikać z właściwych umów.
Wyjaśnij wszelkie istotne spory, zaległości i zobowiązania. Problem ujawniony wcześnie jest łatwiejszy do oceny niż niezgodność wykryta podczas badania spółki.
Ważna jest także forma prawna działalności. Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą nie może po prostu sprzedać inwestorowi udziałów w tej działalności, ponieważ nie ma ona udziałów charakterystycznych dla spółki. W takim przypadku trzeba rozważyć odpowiednią strukturę transakcji, na przykład utworzenie spółki lub inne rozwiązanie uzgodnione z doradcą prawnym i podatkowym.
3. Wybierz inwestora dopasowanego do firmy
Szukanie kogokolwiek, kto dysponuje pieniędzmi, to mało skuteczna strategia. Inwestorzy różnią się oczekiwanym tempem wzrostu, wielkością transakcji, branżami i sposobem współpracy.
| Rodzaj inwestora | Kiedy warto go rozważyć | Co sprawdzić |
|---|---|---|
| Anioł biznesu | Wczesny etap działalności, prototyp, pierwsi klienci | Doświadczenie branżowe, możliwości kapitałowe, rzeczywiste zaangażowanie |
| Fundusz venture capital, VC | Firma z potencjałem szybkiego wzrostu i zwiększania skali | Etap inwestycji, branże, wielkość pojedynczej inwestycji, oczekiwany sposób wyjścia |
| Inwestor strategiczny | Firma, której rozwój może być powiązany z działalnością większego przedsiębiorstwa | Konflikty interesów, dostęp do technologii i danych, wpływ na niezależność spółki |
| Inwestor private equity | Zwykle bardziej rozwinięte przedsiębiorstwo z określoną historią operacyjną | Strategia funduszu, oczekiwania finansowe, zakres kontroli i plan wyjścia |
Podział ten jest orientacyjny. Poszczególni inwestorzy mogą działać na różnych etapach i stosować odmienne strategie.
Przykładowo fundusz VC zainteresowany szybko rosnącymi firmami technologicznymi może nie być odpowiednim partnerem dla lokalnej firmy usługowej, której właściciel chce otworzyć drugi oddział. Nie oznacza to, że biznes jest nieatrakcyjny. Oznacza, że należy dobrać inny sposób finansowania lub innego inwestora.
Nie oceniaj inwestora tylko po deklarowanej kwocie
Zwróć uwagę również na to, czy potencjalny partner:
- rozumie branżę i sposób zarabiania firmy,
- może wnieść przydatną wiedzę lub kontakty,
- ma możliwość uczestnictwa w kolejnych rundach finansowania, jeśli będą potrzebne,
- nie oczekuje kontroli nieproporcjonalnej do swojego zaangażowania,
- ma dobrą opinię wśród przedsiębiorców, w których firmy wcześniej inwestował.
Porozmawiaj z założycielami spółek z jego portfela. Zapytaj, jak wygląda współpraca po przekazaniu pieniędzy, szczególnie wtedy, gdy firma osiąga wyniki gorsze od zakładanych.
4. Gdzie szukać inwestora w Polsce?
Poszukiwania najlepiej zacząć od stworzenia krótkiej listy konkretnych osób i funduszy. Każdy kontakt powinien mieć uzasadnienie wynikające ze strategii inwestora.
Fundusze i ich portfolio
Na stronie PFR Ventures można znaleźć informacje o funduszach i portfelu inwestycyjnym. To przydatny punkt wyjścia do poznania podmiotów działających na polskim rynku venture capital.
PFR Ventures funkcjonuje przede wszystkim jako instytucja wspierająca rynek funduszy. Nie należy zakładać, że każdy przedsiębiorca może zgłosić tam bezpośredni wniosek o finansowanie. Trzeba sprawdzić konkretny program, fundusz i tryb inwestowania.
Przy budowaniu listy pomocne mogą być również serwisy opisujące startupy i transakcje, takie jak Dealroom czy Crunchbase. Informacje z takich baz warto potwierdzić na stronie danego inwestora, ponieważ jego strategia i aktywność mogą się zmieniać.
Aniołowie biznesu i sieci kontaktów
Prywatnych inwestorów można szukać przez sieci aniołów biznesu, akceleratory, wydarzenia branżowe i polecenia innych przedsiębiorców.
Rozmowa z osobą, która wcześniej pozyskała finansowanie od danego inwestora, może dostarczyć więcej praktycznej wiedzy niż ogólny opis funduszu.
Nie ograniczaj się jednak do przypadkowych zaproszeń na LinkedIn. Najpierw ustal, czy inwestor zajmuje się firmami podobnymi do twojej.
Programy i wydarzenia dla startupów
Wydarzenia organizowane dla startupów, spotkania z funduszami oraz programy akceleracyjne pozwalają nawiązać kontakt i zweryfikować zainteresowanie projektem.
Przed zgłoszeniem sprawdź, czy program rzeczywiście umożliwia rozmowę z inwestorami, czy zapewnia jedynie szkolenia, mentoring lub inne formy wsparcia.
Zbuduj własną bazę kontaktów
Dla każdego potencjalnego inwestora zapisz nazwę, osobę kontaktową, branże, etap inwestowania, przykładowe transakcje, preferowany sposób zgłoszenia i status rozmowy.
Dobrze przygotowana lista 20 funduszy pasujących do firmy może być bardziej użyteczna niż wysłanie identycznej prezentacji do 200 przypadkowych odbiorców. Podane liczby ilustrują zasadę selekcji, a nie ustalony standard skutecznego pozyskiwania finansowania.
5. Przygotuj pitch deck, który odpowiada na pytania inwestora
Pitch deck to krótka prezentacja przedstawiająca firmę i proponowaną inwestycję. Jej zadaniem nie jest opowiedzenie całej historii przedsiębiorstwa. Ma pokazać, dlaczego warto rozpocząć szczegółowe rozmowy.
W prezentacji uwzględnij:
- Problem klienta. Co nie działa, ile kosztuje obecny sposób rozwiązania problemu i dla kogo ma to znaczenie?
- Produkt lub usługę. Jak firma rozwiązuje problem i dlaczego klienci mieliby wybrać tę ofertę?
- Rynek. Do jakiej grupy odbiorców firma rzeczywiście może dotrzeć?
- Model przychodów. Kto płaci, za co i jak często?
- Dotychczasowe wyniki. Co potwierdza zainteresowanie produktem lub jakość realizacji?
- Konkurencję. Jakie rozwiązania klienci wybierają dzisiaj i czym firma się wyróżnia?
- Zespół. Jakie kompetencje są potrzebne i kto za nie odpowiada?
- Plan finansowy. Jak zmienią się koszty, przychody i zapotrzebowanie na gotówkę?
- Potrzebną kwotę. Ile kapitału firma chce pozyskać i na co przeznaczy środki?
- Cel inwestycji. Jakie mierzalne rezultaty spółka planuje osiągnąć?
Liczba slajdów jest mniej ważna niż jakość odpowiedzi. Jeżeli jeden wykres jasno pokazuje rozwój sprzedaży, nie trzeba zastępować go kilkoma slajdami ogólnych deklaracji.
Dobrze przygotowany pitch deck powinien mieć oparcie w danych źródłowych. Jeśli prezentujesz liczbę klientów, musisz umieć wyjaśnić, kogo liczysz jako klienta, z jakiego okresu pochodzą dane i jak zostały zebrane.
Praktyczne omówienie sposobów docierania do inwestorów i zawartości prezentacji publikuje również PFR Startup.
Jak napisać pierwszą wiadomość do inwestora?
Pierwszy kontakt powinien być krótki i dopasowany do odbiorcy. Pokaż, czym zajmuje się firma, co udało się już potwierdzić i dlaczego zwracasz się właśnie do tego inwestora.
Przykładowa wiadomość dotycząca hipotetycznej spółki programistycznej:
Dzień dobry,
rozwijamy oprogramowanie do zarządzania zamówieniami w małych firmach produkcyjnych. Produkt jest już używany przez pierwszych płacących klientów. Szukamy finansowania na rozwój integracji i zespołu sprzedaży.
Zwracam się do Państwa, ponieważ inwestują Państwo w firmy oferujące rozwiązania B2B. Chętnie prześlę krótką prezentację i przedstawię wyniki dotychczasowych wdrożeń.
Czy ten obszar mieści się obecnie w Państwa strategii inwestycyjnej?
W rzeczywistej wiadomości podaj konkretną kwotę, etap firmy i najważniejszy zweryfikowany wynik, jeśli możesz je ujawnić. Nie twórz pozornie imponujących statystyk.
Przed wysłaniem zgłoszenia sprawdź stronę internetową firmy. Powinna jasno przedstawiać produkt, odbiorców i sposób kontaktu. Nie musi to jednak oznaczać kosztownej przebudowy witryny. W osobnym materiale wyjaśniamy, kiedy prosta strona internetowa ma sens, a kiedy ogranicza rozwój firmy.
6. Przygotuj się do rozmów i weryfikacji firmy
Pierwsze spotkanie nie musi kończyć się ofertą inwestycyjną. Zwykle służy sprawdzeniu, czy firma pasuje do strategii inwestora i czy obie strony chcą kontynuować rozmowy.
Oprócz prezentacji przygotuj odpowiedzi na pytania o rynek, pozyskiwanie klientów, największe ryzyka, wykorzystanie kapitału oraz oczekiwania założycieli.
W miarę postępu rozmów inwestor może poprosić o bardziej szczegółowe dokumenty. Temu służy data room, czyli uporządkowany zbiór informacji udostępnianych uprawnionym osobom.
Mogą się w nim znaleźć dokumenty spółki, dane finansowe, umowy z klientami i dostawcami, informacje o własności intelektualnej, zatrudnieniu, zadłużeniu oraz strukturze udziałów.
Nie należy udostępniać wszystkich wrażliwych informacji już przy pierwszym kontakcie. Zakres dostępu powinien odpowiadać etapowi rozmów i uwzględniać poufność, ochronę danych oraz tajemnicę przedsiębiorstwa.
Poważny inwestor będzie weryfikował dane. Ty również powinieneś sprawdzić inwestora, jego uprawnienia do działania, sposób podejmowania decyzji i źródło finansowania transakcji.
7. Zrozum wycenę i wpływ inwestycji na udziały
Jednym z najważniejszych etapów negocjacji jest ustalenie, ile firma jest warta przed inwestycją i jaką część udziałów otrzyma nowy wspólnik.
Wycena pre-money określa uzgodnioną wartość spółki przed wniesieniem nowego kapitału.
Wycena post-money to wartość spółki po uwzględnieniu inwestycji, przy założeniu że mówimy o prostej rundzie z nowym kapitałem wnoszonym do spółki.
Przykład: inwestycja 900 000 zł
Załóżmy, że wspólnicy uzgodnili wycenę przedsiębiorstwa przed inwestycją na 3 600 000 zł. Inwestor ma wnieść 900 000 zł.
W uproszczonym modelu:
- Wycena pre-money wynosi 3 600 000 zł.
- Nowa inwestycja wynosi 900 000 zł.
- Wycena post-money wynosi 4 500 000 zł.
- Udział inwestora po transakcji wynosi 900 000 / 4 500 000, czyli 20%.
<text> </text>
| Właściciel | Przed inwestycją | Po inwestycji |
|---|---|---|
| Dotychczasowi wspólnicy łącznie | 100% | 80% |
| Nowy inwestor | 0% | 20% |
To przykład obliczeniowy, który pomija dodatkowe emisje, opcje pracownicze, instrumenty zamienne i szczególne postanowienia umowne. Rzeczywista struktura udziałów może być bardziej złożona.
Warto odróżnić dwie sytuacje. Jeżeli spółka emituje nowe udziały w zamian za wkład inwestora, środki mogą trafić do spółki i służyć jej rozwojowi. Jeśli inwestor kupuje istniejące udziały od założyciela, zapłata co do zasady trafia do sprzedającego, a nie automatycznie na rachunek firmy.
Dlatego samo stwierdzenie „inwestor kupi 20% spółki” nie wyjaśnia jeszcze, czy przedsiębiorstwo rzeczywiście otrzyma kapitał potrzebny do realizacji planu.
8. Nie negocjuj wyłącznie ceny
Wysoka wycena może wyglądać korzystnie, ale nie przesądza o jakości umowy inwestycyjnej.
Przed podpisaniem dokumentów sprawdź również:
- Prawa do podejmowania decyzji. W jakich sprawach inwestor będzie miał prawo głosu lub wymagana będzie jego zgoda?
- Obowiązki informacyjne. Jakie raporty i dane trzeba będzie przekazywać?
- Kolejne rundy. Czy istnieją prawa pierwszeństwa lub mechanizmy wpływające na przyszłe finansowanie?
- Zasady wyjścia z inwestycji. Co stanie się w przypadku sprzedaży spółki lub udziałów?
- Preferencje przy podziale środków. Czy inwestor otrzyma szczególne uprawnienia w razie sprzedaży albo likwidacji?
- Obowiązki założycieli. Czy umowa przewiduje ograniczenia dotyczące zbywania udziałów, dalszej pracy dla spółki lub działalności konkurencyjnej?
Przy transakcjach venture capital wstępne warunki często opisuje term sheet. Nie należy jednak zakładać, że cały taki dokument jest niewiążący. Poszczególne postanowienia, na przykład dotyczące poufności lub wyłączności negocjacji, mogą tworzyć zobowiązania.
Przed podpisaniem warunków inwestycji skorzystaj z pomocy prawnika mającego doświadczenie w transakcjach kapitałowych. Wpływ zapisów dotyczących kontroli, odpowiedzialności i wyjścia z inwestycji może być ważniejszy niż niewielka różnica w wycenie.
9. Od uzgodnienia warunków do otrzymania pieniędzy
Gdy obie strony są zainteresowane współpracą, proces zazwyczaj przechodzi do bardziej szczegółowej analizy.
Inwestor może przeprowadzić due diligence, czyli badanie sytuacji prawnej, finansowej, podatkowej i operacyjnej przedsiębiorstwa. Jego zakres zależy od rodzaju transakcji, etapu działalności i rozpoznanych ryzyk.
Na podstawie wyników badania strony ustalają ostateczne dokumenty i warunki zamknięcia inwestycji.
W przypadku polskiej spółki z o.o. znaczenie mogą mieć między innymi postanowienia umowy spółki, wymagane uchwały, prawa dotychczasowych wspólników oraz sposób przeprowadzenia zmiany kapitału i struktury udziałów. Szczegóły należy sprawdzić dla konkretnej transakcji zgodnie z Kodeksem spółek handlowych.
Nie traktuj ustnego zapewnienia lub podpisania listu intencyjnego jako równoznacznego z otrzymaniem finansowania. Sprawdź, jakie warunki muszą zostać spełnione, kiedy dochodzi do zamknięcia transakcji i kiedy środki faktycznie będą dostępne dla spółki.
10. Jak ocenić, czy inwestycja przynosi rezultaty?
Po otrzymaniu kapitału najważniejsze staje się wykonanie planu, na podstawie którego inwestor podjął decyzję.
Mierz wyniki odpowiednie do modelu biznesowego. Dla firmy rozwijającej produkt abonamentowy mogą to być przychody powtarzalne, utrzymanie klientów i zużycie gotówki. W firmie usługowej bardziej przydatne będą marża, wartość zakontraktowanej sprzedaży, przepływy pieniężne oraz możliwości zespołu.
Oceniaj jednak przede wszystkim postęp względem celów ustalonych dla inwestycji.
Jeśli kapitał miał sfinansować wejście na nowy rynek, samo zatrudnienie zespołu sprzedaży nie jest jeszcze wystarczającym wynikiem. Potrzebne będą dane pokazujące, czy firma rzeczywiście pozyskuje tam klientów i na jakich warunkach.
W przypadku odchyleń od budżetu aktualizuj prognozę i podejmuj decyzje odpowiednio wcześnie. Transparentne raportowanie nie polega na przedstawianiu wyłącznie dobrych wiadomości.
Najczęstsze błędy przy pozyskiwaniu inwestora
Wiele problemów pojawia się jeszcze przed podpisaniem umowy.
Szukanie pieniędzy bez planu ich wykorzystania. Inwestor otrzymuje prezentację firmy, ale nie wie, jak finansowanie przełoży się na konkretny wynik.
Kontakt z niedopasowanymi funduszami. Dobra firma może nie pasować do etapu, branży lub skali inwestycji przewidzianej w strategii danego funduszu.
Przesadnie optymistyczne prognozy. Plan zakłada szybki wzrost sprzedaży, ale nie wyjaśnia, skąd pojawią się klienci i ile będzie kosztować ich pozyskanie.
Nieuporządkowane prawa i umowy. Nie wiadomo, kto jest właścicielem produktu, jakie prawa mają wspólnicy lub z jakimi zobowiązaniami wiąże się działalność.
Skupienie wyłącznie na wycenie. Założyciele akceptują niekorzystne uprawnienia inwestora, ponieważ oferta zawiera atrakcyjną kwotę.
Rozpoczęcie rozmów zbyt późno. Firma ma środki jedynie na najbliższe tygodnie, przez co może znaleźć się pod presją negocjacyjną. Pozyskanie inwestora nie jest zwykłą formalnością i może się nie zakończyć transakcją.
Od czego zacząć pozyskiwanie inwestora?
Nie zaczynaj od wysyłania prezentacji do funduszy. Najpierw ustal, jakiego wyniku biznesowego potrzebujesz, ile pieniędzy wymaga jego osiągnięcie i dlaczego inwestor ma być lepszym rozwiązaniem niż inne źródło finansowania.
Następnie uporządkuj dane firmy, przygotuj prezentację i wybierz inwestorów, których strategia rzeczywiście pasuje do twojej działalności. Dopiero wtedy rozpocznij rozmowy.
Dobrze przeprowadzony proces nie polega na przekonaniu kogokolwiek do przekazania pieniędzy. Polega na znalezieniu partnera, z którym firma może realizować konkretny plan rozwoju na warunkach akceptowalnych dla obu stron.
